Σε ευχαριστώ που με έκανες Έλληνα.

Στα καντούνια της Κέρκυρας,
μικρό παιδί γυρνούσα,
κι όπου πήγαινες, Πέζαρε,
πάντα σ' ακολουθούσα.

Στη Γαρίτσα κατεβαίναμε,
τα καΐκια να κοιτάμε,
και στη θάλασσα μαζί,
για ψάρεμα πηγαίναμε.

Μου 'μαθες τη θάλασσα,
μου 'μαθες τη ζωή,
κι όσα χρόνια κι αν περάσουν,
θα 'σαι μέσα στην ψυχή.

Σε ευχαριστώ που με έκανες Έλληνα,
σε ευχαριστώ που με έκανες Έλληνα.
Που μου 'δωσες μια πατρίδα,
που μου 'δωσες μια καρδιά.

Σε ευχαριστώ που με έκανες Έλληνα,
σε ευχαριστώ που με έκανες Έλληνα.
Αχ, Πέζαρε, να με έβλεπες τώρα,
κοντζάμ άντρας έγινα κι εγώ.

Μες στα νερά δουλεύαμε,
στη λάσπη, στη βρωμιά,
στα πλυντήρια, στα λάστιχα,
μαζί σου απ' τα μικρά.

Μου 'μαθες να μη φοβάμαι,
τη δουλειά και τον ιδρώτα,
να 'χω πάντα το κεφάλι,
ψηλά όπως και πρώτα.

Στο ελληνικό σχολείο,
εσύ με είχες πάει,
μου 'μαθες να 'μαι άνθρωπος,
που όλους τους αγαπάει.

Να σέβομαι τον κόσμο,
τους γονείς μου ν' αγαπώ,
κι ό,τι είμαι σήμερα,
σε σένα το χρωστώ.

Σε ευχαριστώ που με έκανες Έλληνα,
σε ευχαριστώ που με έκανες Έλληνα.
Που μου 'δωσες μια πατρίδα,
που μου 'δωσες μια καρδιά.

Σε ευχαριστώ που με έκανες Έλληνα,
σε ευχαριστώ που με έκανες Έλληνα.
Αχ, Πέζαρε, να με έβλεπες τώρα,
κοντζάμ άντρας έγινα κι εγώ.

Πάλι στη Γαρίτσα περπατώ,
εκεί που περπατούσαμε,
κοιτάζω μέσα στο νερό,
τα χρόνια που περνούσαμε.

Τα καΐκια είναι ακόμα εκεί,
κι η θάλασσα ίδια μένει,
μα η δική σου η φωνή,
μες στην καρδιά μου μένει.

Αχ, Πέζαρέ μου, να με δεις,
στα βήματά σου περπατώ,
δεν ξεχνώ όσα μου 'μαθες,
και πάντα θα σ' ευχαριστώ.

Δεν ξεχνώ από πού 'ρθα,
ούτε όσα μου 'χεις πει,
την Ελλάδα έχω στην καρδιά,
όπου κι αν με πάει η ζωή.

Σε ευχαριστώ που με έκανες Έλληνα,
σε ευχαριστώ που με έκανες Έλληνα.
Που μου 'δωσες μια πατρίδα,
που μου 'δωσες μια καρδιά.

Σε ευχαριστώ που με έκανες Έλληνα,
σε ευχαριστώ που με έκανες Έλληνα.
Αχ, Πέζαρε, να με έβλεπες τώρα,
στα βήματά σου περπατώ κι εγώ.

Σε ευχαριστώ που με έκανες Έλληνα,
σε ευχαριστώ που με έκανες Έλληνα.

Through the narrow streets of Corfu,
I wandered as a little boy,
and wherever you went, Pezare,
I always followed you.

We would walk down to Garitsa,
to look at the fishing boats,
and together we'd head out to sea,
to go fishing.

You taught me about the sea,
you taught me about life,
and however many years go by,
you'll always be part of my soul.

Thank you for making me Greek,
thank you for making me Greek.
For giving me a homeland,
for giving me a heart.

Thank you for making me Greek,
thank you for making me Greek.
Oh Pezare, if only you could see me now,
I've grown into a man myself.

We worked among the water,
in the mud and the dirt,
with the car washes and the tyres,
I was beside you from a young age.

You taught me not to fear
hard work or sweat,
to always keep my head
held high, just as before.

You were the one who took me
to Greek school,
you taught me to be someone
who loves everyone.

To respect other people,
to love my parents,
and everything I am today,
I owe to you.

Thank you for making me Greek,
thank you for making me Greek.
For giving me a homeland,
for giving me a heart.

Thank you for making me Greek,
thank you for making me Greek.
Oh Pezare, if only you could see me now,
I've grown into a man myself.

I walk through Garitsa once again,
where we used to walk together,
I look into the water
and remember the years we shared.

The fishing boats are still there,
the sea remains the same,
and your voice
stays with me in my heart.

Oh, my Pezare, if you could see me,
I'm walking in your footsteps,
I haven't forgotten what you taught me,
and I'll always thank you.

I haven't forgotten where I came from,
or the things you used to tell me,
I carry Greece in my heart,
wherever life may take me.

Thank you for making me Greek,
thank you for making me Greek.
For giving me a homeland,
for giving me a heart.

Thank you for making me Greek,
thank you for making me Greek.
Oh Pezare, if only you could see me now,
I'm following in your footsteps too.

Thank you for making me Greek,
thank you for making me Greek.